Economische crisis?

Het nieuws staat niet stil. Het ene bericht na het andere wordt de wereld in gestuurd, en als je dacht dat je het belangrijkste of meest ongelofelijke nu wel al vernomen had, enkele uren later val je zo mogelijk in een nog grotere verbazing... Ik dien dan toch altijd even bij die actua stil te staan. Dat moet toch even bezinken allemaal. Er valt dus over veel onderwerpen een duchtig woordje te zeggen... Ik denk dat ik het voor deze post, de eerste in het nieuwe jaar, toch eerder luchtig ga houden. Maar, u zou hier uiteraard niet op mijn blog terecht gekomen zijn, moest er geen kritische noot in zitten...

Gisteren diende ik m'n voorlaatste examen af te leggen, en om me even te ontspannen, sprong ik erna in mijn auto, en reed naar Brussel, om aldaar een bezoek te brengen aan het 87ste Autosalon. M'n wagen is al niet meer van de jongste, doch ik rijd er nog zeer graag mee. Het is uiteraard nooit slecht u op de hoogte te stellen van de nieuwe ontwikkelingen en kijken doet misschien wel kopen!

En zoals bij elk evenement dat wordt georganiseerd, of zoals bij elke gebeurtenis die niet levensnoodzakelijk is, is daar weer die media, die beweert, bij hoog en bij laag, dat alles te lijden heeft onder de economische crisis... We weten het ondertussen al. Overal wordt het begrip "economische crisis" ter sprake gebracht. Te pas en te onpas. De vraag die ik me dan ook stelde, was, of al dat geroep en heel die zenuwachtigheid wel verantwoord was. Het is bijna een hype geworden om het woord "economische crisis" in een zin te gebruiken. Een mens zou er schrik van krijgen...

Op het eerste zicht, toen ik mijn weg zocht door al die paleizen, leek de economische crisis me hier toch niet echt aanwezig... Je kon er nu niet bepaald over de koppen lopen maar dat leek me eerder normaal gezien het een werkdag was. Zo'n paleizen zijn groot en ik had niet bepaald de indruk dat het daar leeg was. Ook de parking stond goed vol, kortom, volk genoeg.

De standen zelf leken me ook niet bepaald soberder dan normaal. Sommige merken hadden echter een eerder beperkte ruimte. Dat viel me vooral op bij Volvo en Audi. Hun stand was qua vierkante meters niet echt om over naar huis te spreken. Bij Mercedes-Benz liep je dan weer verloren en was er plaats met hopen. Misschien kwam dat omdat het hier het woord "sober" eigenlijk helemaal niet misplaatst viel te noemen... Qua luxe vielen zij, mijns inziens, dus een beetje uit de boot. Het leek me de reputatie van het merk Mercedes alleszins geen eer aan te doen.

De prijzen van de auto's waren ook niet bepaald afgestemd op een dalende koopkracht... :s Ik heb hier en daar een offerte gevraagd om te weten te komen welke saloncondities er zoal gegeven werden en dat was niet bepaald om van omver te vallen. Prijzen bleven dus tamelijk hoog. Ook de tentoongestelde modellen blonken niet altijd uit in bescheidenheid, zoals wel eens door de economische crisis kon verwacht worden... Bij Toyota bijvoorbeeld, pronkten ze met drie dikke V8's naast elkaar en Opel prefereerde zijn Insignia aan het publiek voor te stellen met een V6-motor. Wel werd er een heleboel aandacht besteed aan het milieu. Alle merken wensten enorm "groen" te zijn, dat viel wel op...

Naarmate het later werd en het op sluitingsuur aanliep, werd het stilletjesaan minder druk en dan wordt het toch al eens iets interessanter als je het één en het ander te weten wilt komen... Bij Moto Guzzi sprak een verkoper mij aan terwijl ik op een retro-model zat, dat mijn aandacht had weten te winnen. Gezien ik niet over een moto-rijbewijs beschik, en mijn kennis over motorfietsen zeer beperkt is, ging het gesprek dan ook al vlug algemenere vormen aannemen en vroeg ik hoe het nu uiteindelijk met die economische crisis gesteld was. De verkoper antwoordde me dat hij al drie jaar voor Moto Guzzi op het autosalon verkocht en dat hij deze keer toch wel schrik had voor een dalende verkoop. Ook hij komt via de media dagelijks in contact met die continue noodkreten die worden geslaakt. Maar hij vertelde mij dat die hetze rond de economische crisis fel overroepen is. Hij merkte het alleszins niet in de verkoop. Bij Jeep hetzelfde verhaal. Daar wist een verkoper me te vertellen dat hij toch al 50 auto's verkocht had van het Wrangler-model. Hij alleen, op vijf dagen, voor een toch wel vrij excentrieke wagen... Dat lijkt me goed geboerd. Al heb ik natuurlijk geen vergelijkingspunt en is de 4x4-branche toch een eerder specifieke branche.

De SUV's die tegenwoordig als not-done worden geacht in onze maatschappij, bleven toch ook nog steeds veel geïnteresseerde mensen rond zich verzamelen. U begrijpt, elk merk had zijn SUV dus toch ook meegenomen naar het salon. Kijken is inderdaad (nog) niet kopen, maar mensen laten ze dus blijkbaar toch zomaar niet links liggen.

Een interessant en verrijkend bezoek dus. En het was nog plezierig ook! :)

Prettige feesten!

Een fijne kerst toegewenst en een spetterend 2009, aan alle lezers!

Dikke blabla...

Het moet gezegd zijn, ons land baadt weer in die immer gezellig kerstsfeer... Iedereen op zoek naar pakjes, slingers hier, slingers daar, flikkerende lichtjes, allerhande warme (alcoholische) dranken, ijspistes, kerstmarkten, kerstmannen, goede doelen, kindekes Jezus en ga zo maar door...

Toch zou ik verdorie bijna een essentieel attribuut voor Kerstmis vergeten en dat is natuurlijk de Kerstboom (voor de gelegenheid eens met een hoofdletter geschreven). Voor vele mensen is deze boom dan ook hun hoofdbezigheid, in deze tijd van het jaar. Sommigen verkopen, en anderen beginnen aan een zoektocht om er eentje te kopen. Het toeval wil dat men mij belastte met de queeste naar een kerstboom... Pas op, u lacht, maar breng geen boom mee die niet vol/gelijk is, durf ook geen te grote meebrengen, en kom al helemaal niet aanzetten met een klein dutske, en is er wel een schone top aan?, want men bekritiseert u totdat ge van uw sokken wordt geblazen... Een zware last rustte dus op mijn schouders. En oh ja, ook nog liefst ene in ne pot met een wortel aan...

Gezien ik gisteren toch in Gent moest zijn, dacht ik, waarom passeer ik eens niet voorbij de Kouter... Naar goede gewoonte staan daar steeds de nodige kerstbomen verzameld. En ook dit moet gezegd, het waren stuk voor stuk schone bomen die daar stonden. Ik was op zoek naar een Nordmann. U weet het of u weet het niet, maar voor de moment is dat de Bentley, wat zeg ik, de Rolls-Royce onder de kerstbomen... Deze boom heeft naam en faam gemaakt door zijn naalden bijna niet te verliezen. Tevens zijn deze naalden zacht en kwetst het dus ook geen versierende kindervingertjes... Succes verzekerd dus.

Het kon maw niet foutlopen... Tot ik die prijzen zag. Ik was niet geïnteresseerd in een boom die amper tot aan m'n knieën kwam, dus voor mij lagen de minimum-prijzen rond 45EUR. Al niet min, maar het is maar één keer Kerstmis in een jaar, dus als die boom mij echt aanstond hadden ze een koper... Tot ik daar werkelijk DE boom zag staan die het moest worden... Mooie grootte, vol, gelijk, als het ware bijna symmetrisch uitgelijnd, in een pot, met een wortel aan, een Nordmann, kortom alles in orde met die boom... Tot ik alweer die prijs zag... Die was echt niet zo in orde. 75eurootjes moest die boom gaan kosten. Mijn kerst-spirit rijkt ver, maar dit viel er toch buiten. Dus proberen afbieden maar. Want geloof het of niet, als ik die boom meekreeg voor 50EUR, dan lag hij in mijn koffer!

Ik spreek dan ook de verkoper aan maar deze wou mij niet te woord staan. Ik moest wachten op zijn vrouw. Zodoende werd me, zijn gezinssituatie daar ook al direct duidelijk... Bovendien stelde hij mij ook op de hoogte van het IQ-gehalte van "zijn madam": "tes wat een verwoaaide" en "ze doet zo alf van tijd ne wreeje slag", waren immers geen mis te verstane uitspraken. Dit geheel op fluisterende toon gezegd. "Zes doar ver, houd ou klear..." Ge moogt gerust zijn, ik zou der daar ies rap 20EUR af doen se...

Tja... Dat het zo een "verwoaaid" vrouwmens was, had ik niet kunnen denken... Mijn afbieden ketste bij haar af op een hele hoop gesever, die al meteen de deur toedeed voor verdere discussie. Ik probeerde vanalles en meende dat ik een goed argument in huis had: Verderop stond bijna exact dezelfde boom voor 45EUR, (niettemin was die van 75EUR duidelijk mooier), een prijsverschil van 30EUR was dan ook werkelijk niet verantwoord bij die bomen. "Meneer moest zich dan maar die van 45EUR kopen as die toch gelijkend was..." Dat was niet mijn punt want ik wou die andere...

De goesting om bij die vrouw m'n kerstboom te kopen in deze verdraagzame tijd van het jaar, minderde dus met de minuut. Zinnen zoals "Ik zal u nu ies iets zeggen" en "Nu moete ne keer goe naar mij luistere" liet ik al reeds aan mij voorbijgaan. Uiteindelijk belandde ze aan, bij een algemene dooddoener. Hoeveel zij wel niet moet werken, maar dat ze niet klaagt en dat een ander veel minder werkt en ook meer dan genoeg zijn boterham verdient en nog veel gesever over respect enzo. Ziet u de link met het kopen van een kerstboom en ik die 75EUR teveel vind? Ik niet. Ze vertelde me dat er mensen zijn die haar soep of koffie komen brengen terwijl ze daar staat en dat vond ik helemaal om van achterover te vallen! Sorry, maar ik kan er niet bij dat deze mensen die bomen verkopen aan meer dan 50EUR/stuk, koffie of soep van een ander nodig hebben. Geef dat dan aan zwervers of mensen die het echt nodig hebben. Dat zij daar nu niet echt nood aan hadden, verduidelijkte ze mij echter onmiddellijk want haar man dronk twee flessen Champagne per dag, waarop ze besloot dat zij ook niet mochten klagen (:s)

Alles wel bekeken mogen ze mij daar ook ganse dagen zetten. Ik heb er absoluut geen probleem mee om kerstbomen te verkopen in deze tijd van het jaar wanneer mensen meestal toch glimlachend rondlopen. Ik wil ze zelfs nog uit de grond steken, in potten zetten, in netten draaien. Al wat ge wilt, zolang ik er maar 50EUR/stuk voor krijg. Dat zij zo gewag maakt van haar job, vind ik een beetje overdreven. Er zijn mensen die het veel slechter hebben en veel harder moeten werken. Dit is handenarbeid, akkoord, maar handenarbeid dat geld in het laatje brengt. Ik ken veel mensen die voor hun handenarbeid weinig geld in het laatje krijgen en waar de man des huizes geen twee flessen Champagne moet leegdrinken per dag.

Mijn besluit stond dus vast, al lang voor dat mens uitgesproken was. Ik ging rustig terug naar mijn gemeente en ben aldaar op den buiten een kerstboom gaan kopen. Het is een Nordmann geworden en tevens voldoet hij aan alle eisen. Misschien enkel ietsje te klein maar hij komt op een tafeltje en dan is ook dat weer in orde. Die "verwoaaide madam" had trouwens haar bedrijf op den buiten in Beervelde. Ze beweerde bij hoog en bij laag dat ze op de kouter haar prijzen niet de hoogte in liet gaan. Ik vraag mij af of ze op den buiten in Beervelde ook 75EUR voor een boom neertellen...

Reportages en reporters

De laatste tijd stel ik programma's als "Koppen" en "Telefacts" meer en meer in twijfel. "Telefacts" had sowieso in het algemeen al te kampen met een sensatiebelust imago. "Koppen" is misschien iets subtieler, maar de laatste tijd scheer ik ze gewoon over dezelfde kam. Niks beter als "Telefacts", het is gewoon één pot nat... Altijd maar dat vissen naar verhalen en doen alsof de wereld is ingestort met wat hier of daar weeral gebeurd is, maar mensen toch...

Vandaag weer van dat... Dan nog gewoon een reportage in het nieuws. Wat is dat toch altijd met China op z'n kap te zitten? Dat land is vroeger eeuwenlang afgesloten geweest van de buitenwereld, daar is jaaaaaren niet naar omgekeken. Niemand die daar verbetering in zag. Stilletjesaan klimmen ze nu uit een dal, is er enige verbetering zichtbaar en daar zijn die Westerse zeikerds allemaal weer... Wat is dat in godsnaam toch altijd met onze leefwijze op te leggen aan andere? Het is verdorie een moderne vorm van kolonisatie! Dat kan toch niet. Geef die mensen toch eens gewoon de tijd om zich verder te ontwikkelen... Nee, ze moeten al gelijk alle mensenrechten respecteren die wij "zogezegd" zo hoog in het vaandel dragen... Zijn we onze eigen geschiedenis vergeten misschien? Liep die over rozen ofzo? Geef die mensen toch echt eens wat meer ademruimte...

Maar soit, laat ik terugkomen op die reportage in het journaal... Komt daar zo iemand zeggen dat Tom Van de Weghe (correspondent in China voor het vrtnieuws) gehinderd wordt door de Chinese autoriteiten en niet ongestoord zijn werk kan doen. Inderdaad ja, het verloopt daar misschien niet zo vlot voor onze Tom maar ik lig er eerlijk gezegd niet wakker van. Zijn reportage had hij in ieder geval toch kunnen afmaken want die kwam mooi op tv. Een dame van het dorp dat ze bezochten getuigde over het onderwerp van Tom zijn reportage, aids. Allemaal heel fijn dat die daar voor de camera stond en haar zeg kon doen, maar ik vroeg me wel continu af of de Chinese autoriteiten met deze getuigenis wel zo blij waren. Het relatieve van heel die reportage is nu, dat Tom zich een heel patente kerel vindt omdat hij toch maar eventjes die aidsproblematiek aan de kaak heeft kunnen stellen en heel de wereld of toch zeker België nu op de hoogte is. Maar het kan net zo goed zijn dat deze dame moet boeten voor haar getuigenis. Wie zal het zeggen? Als er zoveel commotie rond is, zal de reportage ook wel in handen van de Chinese autoriteiten geraken. En het leed dat dat veroorzaakt, voor wie is dat dan? Ook voor onze geliefde correspondent?

Corruptie

De wereld draait tegenwoordig compleet vierkant. Je moet al op Mars leven om daar niet van op de hoogte te zijn... Gelukkig zijn er zo nog een aantal constanten. Corruptie is daar eentje van bv.: Zeg nu zelf, als er nu iets is, dat al sinds mensenheugenis bestaat, dan zal het wel corruptie zijn... We hebben altijd al de ongelofelijke drang gehad om onze medemens er (serieus) op te leggen. Uitgerekend met betrekking tot deze constante, slaat de media mij de laatste tijd met zulke situaties rond de oren.

In "Koppen" lichtte men enkele dagen geleden toe, wat voor corruptie er aan de Caraïbische kust zoal weelderig tiert... De keerzijde van de medaille werd deze corruptie genoemd. Veel gezever over iets waar we weinig aan kunnen doen, denk ik dan. Neem nu het vb van Granada. Een klein landje met een stem in de VN. Deze stem wordt verkocht aan de hoogste bieder en de weldoener pompt in ruil voor de stem hopen geld in het kleine staatje. Zo krijgt Granada bv een stadion cadeau, kan het eindelijk scholen bouwen, wordt er een heuse vismarkt aangelegd, enz... Granada geeft zijn stem in ruil en steunt op die manier de walvisvangst. Een onderwerp waar Granada zelf geen belang in heeft, maar met Japan als weldoener verstaat men de steun voor walvisvangst misschien plots wel...

Ik kan het dat kleine landje niet kwalijk nemen dat zij op die manier uit een dal proberen op te klimmen. Alle middelen zijn goed om hun burgers een minimum aan comfort te verschaffen. Ik vind niet dat men de overheid dit erg kwalijk kan nemen. Ik veroordeel natuurlijk ook fundamenteel onverantwoorde misdrijven, maar ik denk niet dat we corruptie daaronder kunnen plaatsen...

Op "Koppen" zie je dan een reportage waarin er dan van die nerveuze reporters rondhossen, die denken dat het spannend is en ze de reportage van de eeuw aan het maken zijn, waarop ze dan een lokale minister proberen vast te vragen met allerlei onder de oppervlakte afgevuurde bedreigingen... Dan vraag ik mij af waar zo een reporter zich in hemelsnaam druk over kan maken.

Hetzelfde met een ander eiland aan de Caraïbische kust. Ditmaal een eiland dat corrupte figuren met veel macht, onder zijn vleugels neemt, als het plots te heet wordt onder de voeten in het thuisland. Akkoord, een zeer zuivere oplossing is het niet en voor de niet-uitlevering worden pakken geld betaald, maar gaan daar mensen van dood, kan men dat vergelijken met een veel ergere bedreiging zoals bv terrorisme?

Reporters zoeken dan dagenlang naar een identiteit van een verdacht persoon, maken zo van die coole reportages met een verborgen camera, proberen dan uiteindelijk die verdachte persoon door de mand te laten vallen, waarop ze onverrichter zake moeten terugkeren naar het thuisland... Waar zijn we dan mee bezig?

Onlangs hoorde ik trouwens van Minister De Crem en zijn uitstap naar NY. Het schijnt dat hij er met zijn delegatie op het eind van de dag een kleurrijke avond van heeft gemaakt. Een beetje teveel drank, wat liedjes die worden gezongen, u kent dat. Als het barmeisje in het café, waar De Crem was neergestreken, haar mond niet had opengedaan, hadden we dit waarschijnlijk nooit of pas veel later geweten. In ieder geval heeft deze jongedame zich in niet mis te verstane bewoordingen vrij negatief over onze minister uitgelaten.

U vindt het dan misschien corrupt als ik zeg dat het barmeisje de volgende dag de rekening voor haar misstap gepresenteerd kreeg en ze op straat stond, maar ik blijf erbij dat ik het toch haar eigen schuld vind. Mensen moeten duidelijk corruptie nog leren aanvaarden. Door onnozel te doen en er reportages over te maken, zullen we corruptie heus niet uit de wereld krijgen... En als we eerlijk wezen er zijn belangrijke dingen in de wereld die nog gebeuren en eigenlijk beter ook niet meer zouden gebeuren... Die zaken krijgen in mijn agenda een hogere prioriteit toegekend...

De gerechtelijke molen...

... draait traag. Ja, inderdaad, iedereen kent dat fenomeen wel. Toch is het kort geding een soort van witte raaf tussen al dat eeuwig geslenter. Enige snelheid is het gerecht daar nog niet vreemd.

Maar blijkbaar maalt die molen zo nu en dan wel heel erg snel. Als de politiebaas Fernand Koekelberg en zijn secretaresse Sylvie Ricour een klacht indienen bijvoorbeeld. Blijkbaar gaan zij voor op de gewone man en kunnen ze het recht bezig houden met dergelijke futiliteiten. Wat was het ook weer? Sylvieke werd in een "compromitterende houding" afgedrukt in het weekblad "Humo". Oh, en dan gaan toch wel ineens alle poppen aan het dansen zeker... De maatregelen die worden genomen, zijn naar mijn mening, ook buiten alle proportie...

Ik ben beschaamd dat deze vorm van censuur tegenwoordig nog getroffen wordt en dat onder impuls van bepaalde mensen blijkbaar in het recht nog steeds ietsje meer kan...

Het ontvangen stokje

Zoals gezegd, ik ging mijn volgende post wijden aan het stokje dat ik van Kris heb mogen ontvangen. Doel van dat stokje is zowaar het uitreiken van een heuse award aan een blogger die om meerdere redenen deze erkenning verdient.

Ik heb even het reglement bij Kris overlopen en stelde vast dat ik niet meteen aan alle voorwaarden voldoe. Zo moet je ten minste zeven bloggers nomineren. Nu moet ik daar niet bepaald oneerlijk over doen maar het klinkt misschien wel raar, als ik u zeg, dat ik nu niet bepaald zeven "blogs" volg... Misschien heeft dat wel iets te maken met het feit dat ik via een "oud" bladwijzer-systeem werk en op die manier mijn favoriete blogs raadpleeg. Zo weet ik dus niet onmiddellijk of iemand iets nieuws aan zijn/haar blog heeft toegevoegd, wat wel het geval is bij het gebruik van een feedreader. En eerlijk gezegd ben ik daar ook niet rouwig om. In het geheel bekijk ik sporadisch wel meer als zeven blogs, dus heb ik er toch op z'n minst zeven kunnen nomineren maar daar ga ik het dan ook bij houden. Ik ga daar niet direct iemand uitkiezen. Omwille van de mening/standpunten die uit elk van deze blogs naar voren komen, zijn ze op zich allemaal speciaal, verdienen ze allemaal respect. We schrijven immers allemaal over onze eigen gedachten, gevoelens en dingen die we meemaken in het dagelijks leven. Voorts ben ik enorm content dat ik toch over "mijn" meeste blogs enige achtergrondinformatie weet. Ik kan de persoon achter de blog een beetje situeren of ik kom hem meer dan regelmatig tegen in het dagelijkse leven. Bij een feedreader met een honderdtal blogs die men moet volgen, lijkt die band mij absurd... Ik twijfel ook heel sterk aan de vriendschapsbanden die via het ontdekken van nieuwe blogs worden gelegd. Ik ben dan misschien absoluut geen durver in die zaken, maar ik vind dat weinig mensen echt openstaan voor meer dan internetgebonden contact. Het is echter zo dat je elkaar al tamelijk goed kunt leren kennen via oa msn maar toch staan mensen soms zelfs daar niet, voor open. Ik hou niet van die virtuele vriendschappen. Ik wil mensen beter leren kennen dan dat. Meestal klikt het ook gewoonweg niet. Mensen die je eerst veel positiever inschatte, vallen dan achteraf gezien eigenlijk niet zo goed mee. Misschien zijn dit wel de mensen die je in het dagelijkse leven gewoon voorbij loopt. Ze zeggen je niet veel, zo in het straatbeeld, maar vanachter je computerscherm zie je dat niet of toch veel moeilijker...

Na deze mijmeringen, kom ik dan maar weer terug tot de kern van de zaak:
Zoals gezegd heb ik hier voor jullie zeven genomineerden die elk de award waardig zijn, temeer ze elk hun eigen unieke mening, standpunt, gevoelens, gedachten vertolken...

1. Kris
2. Joren
3. evita blogt
4. lime blogt
5. Phil
6. kaatje
7. Houbi

Spelregels
1. De winnaar mag het logo plaatsen.
2. Plaats een link naar degene van wie je de Award hebt gekregen.
3. Stuur de Award naar tenminste 7 andere Bloggers, die door hun actualiteit, thema’s en designs opvallen.
4. Zet de links van deze site’s op je blog.
5. Laat een berichtje achter op de betreffende site.

De Award, die mag voor mijn part dus door de zeven genomineerden geplaatst worden. (Kwestie van de boel weer aardig dooreen te schudden :p) en dat is dus wel degelijk dit fantastisch prentje... :)

P.S.: Ik ben me er ontzettend van bewust dat dit stokje misschien al wat gedateerd is, maar ach, nooit te laat om iemand in de bloemetjes te zetten, nietwaar!?